รีวิวรีวิวหนัง DC 10 ภาพยนตร์จากฝั่ง DC ที่กวาดรายได้ถล่มทลาย โดยผมจะเน้นเขียนในสไตล์ “คุยกันแบบคอหนัง” ใส่ความรู้สึกจริง วิเคราะห์งานสร้าง และการแสดงแบบถึงพริกถึงขิง ไม่เน้นเล่าเรื่องย่อซ้ำซาก แต่จะชวนคุณดำดิ่งไปว่าทำไมหนังเหล่านี้ถึงทำเงิน และมัน “เจ๋ง” หรือ “พัง” ตรงไหนบ้างครับ
Aquaman (2018) – เจ้าสมุทรฉุดไม่อยู่
ความรู้สึกรวม ต้องบอกว่านี่คือ “ม้ามืด” ที่กลายเป็น “ม้าศึก” ตัวจริง ใครจะไปคิดว่าฮีโร่คุยกับปลาที่คนชอบล้อ จะกลายเป็นหนังทำเงินสูงสุดของ DC ได้ (ในยุคนั้น) James Wan พิสูจน์แล้วว่าเขาคืออัจฉริยะที่จับอะไรก็เป็นทอง
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง เนื้อหาจริงๆ มันคือลิเกฝรั่งผสม Star Wars ภาคใต้น้ำ พล็อตเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์พี่น้องไม่ใช่ของใหม่ แต่วิธีการเล่าของ Wan มันบันเทิงแบบตะโกน! หนังรู้ตัวว่าตัวเองเป็นหนังแฟนตาซี ก็เลยใส่ความเวอร์วังแบบไม่กั๊ก จังหวะแอ็คชั่นไหลลื่นไม่มีสะดุด การผจญภัยตามหาตรีศูลมันให้อารมณ์เหมือนเกม RPG ที่ต้องผ่านด่านไปเรื่อยๆ ซึ่งมันสนุกและดูง่ายมาก ไม่ต้องปีนกระไดดูเหมือนหนัง DC ยุคก่อนหน้า
งานภาพและวิชวล งานภาพคือที่สุด! “ตาแตก” ของจริง การออกแบบโลกใต้น้ำ Atlantis มันสวยจนขนลุก การใช้สีนีออน ตัดกับความมืดของมหาสมุทร มันทำให้หนังดูแพงและล้ำจินตนาการมาก ฉาก Long Take ตอนที่ Arthur กับ Mera หนีพวก Trench (สัตว์ประหลาด) ลงไปในความมืด พร้อมพลุสีแดง… ฉากนั้นคือ Masterpiece ทางศิลปะที่เอาไปใส่กรอบโชว์ได้เลย CGI เรื่องนี้คือการเสกโลกใบใหม่ขึ้นมาจริงๆ
การแสดง
- Jason Momoa เขาไม่ได้เล่นเป็น Aquaman แต่เขาทำให้ Aquaman กลายเป็น Jason Momoa! ความดิบ ความร็อก ความขี้เล่นของเขา ลบภาพจำ Aquaman ติ๋มๆ ในคอมมิคยุคเก่าไปจนหมดสิ้น เขาแบกหนังด้วยคาริสม่าล้วนๆ
- Patrick Wilson (Ocean Master) เล่นดีมาก! เล่นใหญ่แบบละครเวทีเชกสเปียร์ ตะโกนก้องร้องคำรามสมกับเป็นตัวร้ายลิเก ซึ่งมันเข้ากับโทนหนังสุดๆ
- Nicole Kidman แม่ก็คือแม่ ออกมาไม่เยอะแต่รัศมีนางพญาจับ ฉากบู๊ตอนต้นเรื่องคือเท่ลืมอายุ
The Dark Knight Rises (2012) – ปิดตำนานบุรุษรัตติกาล
ความรู้สึกรวม ภาคจบของไตรภาค Nolan ที่แบกความคาดหวังไว้หนักอึ้ง แม้มันจะไม่สมบูรณ์แบบเท่าภาค 2 แต่มันคือบทสรุปที่ “ยิ่งใหญ่” และ “ทรงพลัง” ที่สุดเท่าที่หนังซูเปอร์ฮีโร่เคยมีมา
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC บทหนังเล่นกับความสิ้นหวังได้เจ็บปวด การที่ Bruce Wayne ต้องกลับมาจากจุดที่ต่ำที่สุด (ทั้งร่างกายและจิตใจ) มัน Impact คนดูมาก ประเด็นเรื่องชนชั้น การปฏิวัติ และความล่มสลายของสังคมเมือง (Gotham) ถูกเขียนออกมาได้น่ากลัวและสมจริง ข้อเสียคือจังหวะหนังช่วงกลางอาจจะยืดเยื้อไปนิด และตรรกะบางอย่างอาจจะดูหลวมๆ (เช่นเรื่องเวลาในการเดินทาง) แต่ความพีคในช่วงท้ายที่ระเบิดอารมณ์ออกมา มันกลบจุดด้อยพวกนี้ไปได้หมด
งานภาพและวิชวล Nolan ยังคงยึดมั่นในการถ่ายทำด้วยกล้อง IMAX และลดการใช้ CGI ให้เหลือน้อยที่สุด ฉากระเบิดสนามอเมริกันฟุตบอล หรือฉากเครื่องบินตอนต้นเรื่อง คือความบ้าพลังที่ทำให้เรารู้สึกถึง “น้ำหนัก” และ “ความจริง” ของเหตุการณ์ งานภาพโทนเย็นยะเยือก สะท้อนความหดหู่ของเมืองที่ถูกยึดครองได้ดีเยี่ยม
การแสดง
- Christian Bale ภาคนี้เขาได้แสดงอารมณ์ความเจ็บปวด ความเปราะบาง มากกว่าความเกรี้ยวกราด เราได้เห็นมนุษย์ใต้หน้ากากที่พังทลายจริงๆ
- Tom Hardy (Bane) การแสดงผ่านดวงตาและเสียงคือที่สุด! ถึงหน้าจะถูกปิดไปครึ่งหนึ่ง แต่พลังการข่มขวัญของ Bane คือของจริง ร่างกายที่ดูหนาบึกบึนทำให้เราเชื่อว่าเขาหักหลัง Batman ได้จริงๆ
- Anne Hathaway (Catwoman) ขโมยซีนทุกฉาก! เธอเล่นได้มีเสน่ห์ แพรวพราว และอันตราย ลบคำสบประมาทก่อนหนังฉายได้ราบคาบ
Joker (2019) – ตลกที่ขำไม่ออก
ความรู้สึกรวม นี่ไม่ใช่หนังฮีโร่ นี่คือหนังดราม่าจิตวิทยาที่เอาชื่อตัวละครจากคอมมิคมาสวม มันคือปรากฏการณ์ที่ทำให้ทั่วโลกต้องหันมาถกเถียงกันเรื่องสุขภาพจิตและความเหลื่อมล้ำ รายได้พันล้านเหรียญจากหนังเรท R คือเครื่องยืนยันความเจ๋ง
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC บทหนังโหดร้ายและกัดกินใจมาก เราไม่ได้ดูการกำเนิดวายร้ายแบบแฟนตาซี แต่เรากำลังดูคนป่วยคนหนึ่งที่ถูกสังคม “ถีบ” ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเขาแตกสลาย การเดินเรื่องค่อยๆ ไต่ระดับความเครียด กดดัน จนระเบิดออกในตอนท้าย มันเป็น Slow Burn ที่ร้อนแรง บทสนทนาแต่ละประโยคสะท้อนความเจ็บปวดของ Arthur Fleck ได้บาดลึก
งานภาพและวิชวล งานภาพเรื่องนี้สวยแบบ “Scary Beautiful” โทนสีเขียว เหลือง ส้ม ที่ดูป่วยๆ เข้ากับสภาพจิตใจของตัวเอก มุมกล้องที่เน้น Close-up หน้าของ Arthur ให้เราเห็นทุกรอยย่น ทุกการกระตุกของกล้ามเนื้อ ยิ่งฉากเต้นรำบนบันได คือ Iconic Scene ที่ใช้แสงและมุมกล้องเล่าเรื่องการ “ปลดปล่อย” ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
การแสดง
- Joaquin Phoenix คำเดียวเลยครับ “เทพเจ้า” การลดน้ำหนักจนผอมโซ เสียงหัวเราะที่ฟังแล้วเจ็บปวด การบิดตัวที่ดูผิดมนุษย์ เขาไม่ได้แสดง แต่เขากลายเป็น Arthur Fleck รางวัลออสการ์ที่ได้มาคือสมศักดิ์ศรีที่สุด ไม่มีใครกังขา การแสดงของเขาแบกหนังทั้งเรื่องไว้บนบ่าแบบ One Man Show
The Dark Knight (2008) – ตำนานที่ฆ่าไม่ตาย
ความรู้สึกรวม ถ้าจะหาหนังฮีโร่ที่ดีที่สุดตลอดกาล 9 ใน 10 คนต้องชี้มาที่เรื่องนี้ มันยกระดับหนังจาก “หนังเด็กดู” เป็น “หนังอาชญากรรมชั้นครู”
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC บทหนังฉลาดเป็นกรด! มันคือการปะทะกันของปรัชญา “ความโกลาหล” (Joker) vs “ระเบียบ” (Batman) vs “ความหวัง” (Harvey Dent) ทุกสถานการณ์ที่ตัวละครเจอคือการทดสอบศีลธรรม หนังบีบหัวใจคนดูตลอดเวลา ไม่มีการประนีประนอม ฉากเรือสองลำคือบทพิสูจน์ความเป็นมนุษย์ที่เขียนบทได้โคตรดี
งานภาพและวิชวล งานภาพสมจริง ดิบ และทรงพลัง ฉากรถบรรทุกคว่ำกลางเมืองชิคาโก้คือตำนานที่ Nolan ถ่ายทำจริง (Flip รถจริงๆ!) การถ่ายภาพเมือง Gotham ในภาคนี้ดูเป็นเมืองใหญ่ที่จับต้องได้ แสงสีมีความนัวร์แบบ Modern
การแสดง
- Heath Ledger ตำนานที่ไม่มีวันตาย การตีความ Joker ของเขาคือความบ้าคลั่งที่คาดเดาไม่ได้ ทุกการเลียปาก ทุกน้ำเสียง ทุกท่าเดิน มันน่ากลัวและน่าหลงใหลไปพร้อมกัน เขาทำให้ Joker กลายเป็นตัวร้ายที่มีมิติที่สุดในโลกภาพยนตร์
- Aaron Eckhart (Two-Face) คนมักลืมเขาเพราะ Ledger เด่นเกิน แต่การแสดงของเขาในช่วงท้ายที่สูญเสียทุกอย่าง คือหัวใจสำคัญของเรื่องที่ทำลายความหวังของ Batman ลงอย่างราบคาบ
Batman v Superman Dawn of Justice (2016) – สงครามเทพเจ้า
ความรู้สึกรวม หนังที่มีกระแสแตกแยกที่สุดเรื่องหนึ่ง แต่รายได้ก็มหาศาล สำหรับผม นี่คือ “งานศิลปะที่ทะเยอทะยาน” Zack Snyder พยายามยัดปรัชญาศาสนาและการเมืองลงไปในหนังฮีโร่ ซึ่งมันเท่มาก แต่มันก็หนักมากเช่นกัน
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC เนื้อเรื่องพยายามตั้งคำถามว่า “ถ้าพระเจ้ามีจริง (Superman) มนุษย์จะทำอย่างไร?” การปูเรื่องความขัดแย้งของ Batman ที่มอง Superman เป็นภัยคุกคามนั้นทำได้ดีและสมเหตุสมผลในมุมมองของคนระแวงโลก แต่จุดอ่อนคือการตัดต่อ (ในเวอร์ชันโรง) ที่รวบรัดจนงง และฉาก “Martha” ในตำนาน ที่ไอเดียดี (แม่ชื่อเหมือนกันทำให้ระลึกถึงความเป็นมนุษย์) แต่นำเสนอออกมาได้ชวนเหวอไปหน่อย
งานภาพและวิชวล งานภาพระดับ 10/10 ตามสไตล์ Snyder ทุกเฟรมเหมือนหลุดออกมาจากหน้าหนังสือการ์ตูน ภาพมีความคอนทราสต์สูง ดุดัน ฉากต่อสู้ระหว่าง Bat vs Sup คือความสะใจ ดิบ เถื่อน ชุดเกราะ Batman ภาคนี้คือสวยและดูแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา
การแสดง
- Ben Affleck ตอนแรกโดนด่าเยอะ แต่พอหนังฉาย ทุกคนกราบ! เขาคือ Batman ที่ดูเจ็บปวด ผ่านโลกมาเยอะ และมีความโหดเหี้ยมแบบที่เวอร์ชันอื่นไม่มี เป็น Bruce Wayne ที่ดูเหนื่อยล้าได้สมจริงมาก
- Gal Gadot การปรากฏตัวครั้งแรกของ Wonder Woman คือไฮไลท์ที่ขโมยซีนทุกอย่าง ท่าทาง สีหน้า และดนตรีประกอบที่ขึ้นมาตอนเธอลงสู่สนามรบ คือที่สุดของความพีค
Wonder Woman (2017) – แสงสว่างแห่ง DC
ความรู้สึกรวม ในยุคที่หนัง DC มืดหม่น Wonder Woman โผล่มาเหมือนแสงสว่างที่สดใส นี่คือหนังที่พิสูจน์ว่าหนังฮีโร่หญิงเดี่ยวก็ทำเงินถล่มทลายได้ และทำได้ดีมากด้วย
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC พล็อตเรื่อง Classic Hero’s Journey นางเอกใสซื่อออกจากเกาะมาเจอความโหดร้ายของโลก (สงครามโลกครั้งที่ 1) บทหนังเกลี่ยความดราม่า โรแมนติก และแอ็คชั่นได้กลมกล่อมมาก ฉาก “No Man’s Land” ที่ไดอาน่าปีนขึ้นจากสนามเพลาะเดินฝ่าดงกระสุน คือซีนที่ทรงพลังที่สุดที่สื่อถึง “ความหวัง” และ “ความกล้าหาญ” โดยไม่ต้องพูดสักคำ
งานภาพและวิชวล มีการเล่นคู่สีที่น่าสนใจ ช่วงแรกบนเกาะ Themyscira สีสันสดใส สวยงามเหมือนสวรรค์ พอตัดมาที่ลอนดอนและสนามรบ โทนสีกลายเป็นเทาๆ หม่นหมอง สะท้อนความโหดร้ายของสงคราม CGI ช่วงท้ายอาจจะดูลอยๆ ไปบ้าง แต่ฉากสโลว์โมชั่นตามสไตล์ Patty Jenkins ก็ทำออกมาได้เท่และสง่างาม
การแสดง
- Gal Gadot เธอเกิดมาเพื่อบทนี้ ความสวยสง่าผสมกับความไร้เดียงสาในช่วงแรก และความมุ่งมั่นในช่วงหลัง เธอถ่ายทอดออกมาได้น่าเอาใจช่วย เคมีระหว่างเธอกับ Chris Pine คือดีที่สุดคู่หนึ่งในจักรวาลหนังฮีโร่
- Chris Pine พระเอกที่ไม่โดนนางเอกกลบ เขาเล่นเป็นสายลับที่มีเสน่ห์ แพรวพราว และเสียสละ เป็นตัวละครมนุษย์ธรรมดาที่น่าจดจำมาก
Suicide Squad (2016) – วายร้ายสไตล์ MTV
ความรู้สึกรวม หนังที่โดนนักวิจารณ์สับเละ แต่คนดูชอบ! ทำเงินถล่มทลายเพราะสไตล์ที่จัดจ้าน เพลงประกอบที่โคตรมันส์ และคาแรคเตอร์ที่ขายได้
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC ยอมรับตรงๆ ว่าบท “พัง” การตัดต่อสะเปะสะปะเหมือนเอาหลายๆ เวอร์ชั่นมายำรวมกัน ตัวร้ายหลัก (Enchantress) ดูตลกและไร้เหตุผลในการครองโลก แต่… สิ่งที่หนังทำได้ดีคือ “เคมีของทีม” การเอาพวกขี้คุกมารวมตัวกัน มันมีโมเมนต์กวนๆ ฮาๆ ที่ทำให้เราดูเพลินจนจบ
งานภาพและวิชวล สไตล์จัดจ้านมาก! โทนสีนีออน กราฟฟิตี้ การแนะนำตัวละครพร้อมกราฟิกเท่ๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนดู MV เพลงร็อคยาว 2 ชั่วโมง ซึ่งมันดึงดูดวัยรุ่นได้อยู่หมัด ดีไซน์เสื้อผ้าหน้าผมของ Harley Quinn และ Joker กลายเป็นแฟชั่นที่คนแต่งตามทั่วโลก
การแสดง
- Margot Robbie เธอคือ “เดอะแบก” ของจริง! Harley Quinn เวอร์ชันนี้คือ Iconic เธอเล่นได้บ้า น่ารัก เซ็กซี่ และอันตรายในเวลาเดียวกัน ถ้าไม่มีเธอ หนังเรื่องนี้อาจจะจมดิน
- Will Smith เล่นเป็น Deadshot ได้เท่และมีความเป็นผู้นำสูง แม้บทจะพยายามดราม่าเรื่องลูกสาวจนเลี่ยนไปนิด แต่ฝีมือระดับ Will Smith เอาอยู่เสมอ
Man of Steel (2013) – กำเนิดใหม่บุรุษเหล็ก
ความรู้สึกรวม การตีความ Superman ให้ “สมจริง” ที่สุด ถ้าโลกนี้มีมนุษย์ต่างดาวบินได้จริงๆ โลกจะตอบรับยังไง? Zack Snyder เปิดจักรวาล DC ได้อย่างหนักแน่นและเสียงดังตึงตัง
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC เลิกเล่าเรื่อง Superman ที่สมบูรณ์แบบ แต่เล่าเรื่องของ Clark Kent ชายหนุ่มที่สับสนในตัวตน พยายามปิดบังพลัง และค้นหาว่าเขาคือใคร การเล่าเรื่องแบบตัดสลับอดีต-ปัจจุบันอาจจะขัดใจบางคน แต่ทำให้เราเข้าใจปมของตัวละครได้ลึกซึ้ง ฉากไคลแม็กซ์ที่สู้กันจนเมืองพังพินาศ (จนคนบ่นว่าตายกันเป็นเบือ) จริงๆ แล้วมันสื่อถึง “ระดับพลัง” ของเทพเจ้าที่มนุษย์ไม่อาจต้านทานได้
งานภาพและวิชวล งานภาพสไตล์ Handheld กล้องสั่นๆ ให้ความรู้สึกสมจริง (Documentary Style) ฉากการบินของ Superman ภาคนี้คือที่สุด! มันดูเร็ว แรง และกระแทกกระทั้น จนเรารู้สึกถึงแรงลมปะทะหน้า ซีนที่ Clark หัดบินครั้งแรกแล้วทะยานขึ้นฟ้า เป็นซีนที่สวยงามและทรงพลังมาก
การแสดง
- Henry Cavill นี่คือ Superman ที่หล่อที่สุดและหุ่นดีที่สุด เขาถ่ายทอดความ “นิ่ง” และความ “สับสน” ทางสายตาได้ดี แม้บทพูดจะน้อย แต่เขาทำให้เราเชื่อว่าเขาเป็นคนดีที่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
- Michael Shannon (Zod) ตัวร้ายที่มีอุดมการณ์ชัดเจน “ทำทุกอย่างเพื่อเผ่าพันธุ์” การแสดงที่ดุดันและเกรี้ยวกราดของเขา ทำให้ Zod เป็นหนึ่งในตัวร้ายที่ดีที่สุดของ DC
The Batman (2022) – นักสืบเงาพยาบาท
ความรู้สึกรวม ฉีกทุกกฎของหนัง Batman ที่ผ่านมา กลายเป็นหนัง “ฟิล์มนัวร์-สืบสวนสอบสวน” เต็มรูปแบบ บรรยากาศอึมครึม ฝนตกตลอดเวลา และ Bruce Wayne ที่ดูป่วยจิตที่สุด
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง รีวิวหนัง DC เนื้อเรื่องเข้มข้นเหมือนหนังอาชญากรรมยุค 70s เน้นการไขปริศนาของ Riddler มากกว่าการต่อสู้ บทหนังสำรวจจิตใจของ Bruce ที่ยังไม่ตกผลึกว่าจะเป็น “ความแค้น” หรือ “ความหวัง” การเล่าเรื่องช้า เนิบ แต่กดดันทุกวินาที ใครหวังฉากบู๊ล้างผลาญอาจจะง่วง แต่ใครชอบเสพเนื้อหาและบรรยากาศ จะรักเรื่องนี้มาก
งานภาพและวิชวล งานภาพ (Cinematography) ระดับเทพเจ้า! โดย Greig Fraser การใช้แสงเงา สีดำ-แดง-ส้ม และการเล่นกับเลนส์ที่เบลอขอบภาพ ทำให้หนังดูมีความฝันและลึกลับ ฉากขับรถ Batmobile ไล่ล่า Penguin คือฉากรถไล่ล่าที่ถ่ายทำได้ดิบและเสียงเครื่องยนต์กระหึ่มสะใจที่สุด
การแสดง
- Robert Pattinson ลบคำสบประมาทแวมไพร์ทิ้งไปเลย เขาเล่นเป็น Batman ปี 2 ที่ยังดิบ อารมณ์รุนแรง และเป็น Bruce Wayne ที่เก็บตัว เข้าสังคมไม่เป็น สายตาภายใต้หน้ากากสื่ออารมณ์ได้ดีมาก
- Paul Dano (Riddler) น่ากลัวแบบคนโรคจิตจริงๆ เสียงกรีดร้องและลมหายใจของเขาทำให้คนดูอึดอัด
- Colin Farrell (Penguin) แต่งหน้าจนจำไม่ได้! และการแสดงก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน เป็นมาเฟียที่ดูตลกแต่ก็อันตราย แย่งซีนได้ทุกครั้งที่ออกมา
Justice League (2017) – การรวมตัวที่เกือบจะไม่รอด (แต่ก็ทำเงิน)
ความรู้สึกรวม หนังที่เหมือนเอาตุ๊กตามาต่อกันแบบรีบๆ แม้จะมีดราม่าเบื้องหลังเยอะแยะ (เปลี่ยนผู้กำกับ) และหนังออกมาโทนแปลกๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย แต่ด้วยพลังของชื่อชั้นฮีโร่ มันก็ยังดึงคนเข้าโรงได้มหาศาล
เนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง เนื้อเรื่องสูตรสำเร็จแบบเส้นตรง Steppenwolf มาบุกโลก ฮีโร่ต้องรวมตัวกัน ชุบชีวิต Superman แล้วไปตบตัวร้าย จบ ปัญหาคือการเล่าเรื่องที่ตัดฉับไวเกินไปจนตัวละครไม่มีมิติ และมุกตลกที่พยายามยัดเยียดเข้ามาจนผิดที่ผิดทาง (ผลงานของ Joss Whedon) แต่ข้อดีคือมันดูง่าย เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูเพลิน ไม่เครียด
งานภาพและวิชวล เป็นจุดที่โดนวิจารณ์หนักที่สุด งาน CGI ปากของ Superman (ลบหนวด) คือแผลเป็นที่ใหญ่หลวง ฉากต่อสู้ช่วงท้ายที่เป็นสีแดงๆ ส้มๆ ดูเป็นการ์ตูนเกินไป แต่ก็ยังมีช็อตสวยๆ ของ Wonder Woman และ Flash ให้เห็นอยู่บ้าง
การแสดง
- Ezra Miller (Flash) เป็นตัวชูโรงด้านความฮา แม้จะดูล้นๆ ไปบ้าง แต่ก็ทำให้หนังไม่เครียด
- Jason Momoa & Gal Gadot เคมีของทีมยังพอถูไถไปได้ นักแสดงทุกคนพยายามเต็มที่แล้วกับบทที่ได้รับมา
บทสรุปส่งท้าย
หนัง DC ทั้ง 10 เรื่องนี้ สะท้อนให้เห็นว่า DC ไม่ได้ยึดติดกับสูตรสำเร็จเพียงสูตรเดียว มีทั้งดาร์กสุดขั้ว (Joker, The Batman) แฟนตาซีสีลูกกวาด (Aquaman) และแอ็คชั่นปรัชญา (Bolan’s Trilogy) แม้คุณภาพจะแกว่งไปบ้าง แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้คือ “พลังของตัวละคร” และ “ความกล้าที่จะแตกต่าง” ที่ทำให้หนังเหล่านี้กวาดเงินจากกระเป๋าผู้ชมทั่วโลกไปได้อย่างมหาศาลครับ! movieseries
